zaterdag, 29 november 08
Tijd van verlangen
Advent.
Tijd van verwachting, tijd van verlangen.
Uitzien naar dat Kind van Kerstmis, die Redder die geboren zal worden als een weerloos kind en neergelegd in een kribbe, een voerbak.
Advent.
In de duisternis die ons omringt, uitzien naar het licht dat met Kerstmis zal schijnen.
Wat is die duisternis om ons heen, om mij heen?
Is het het gevoel dat niemand ons ziet, dat we zo maar overspoeld kunnen worden door het verlies van een dierbare, door werkloosheid of door zinloos geweld? Gaan we daar dan reddeloos aan ten onder?
Hij zal voor ons geboren worden: Jezus. Zijn naam betekent: De Heer schept ruimte, de Heer redt. God zal ons redden, wat er ook gebeurt en wat er ook op ons afkomt.
Leerling zijn van Jezus is dat we hier, elke dag weer opnieuw, bij stil durven staan.
Frater Paul op 29.11.08 om 07:57 [Lees verder >]
maandag, 24 november 08
God zien en aanraken
Als we anderen horen spreken over God, is dat wel eens moeilijk. Het lijkt dan soms alsof anderen wel en wij niet ervaren dat Hij er is.
We zouden Hem wel eens met eigen ogen willen zien, en Hem gewoon aan willen raken. Hoe krijgen we dat voor elkaar?
Het mooiste antwoord dat ik hier ooit op heb gehoord, is: “door mij aan te raken”, door een concrete mens aan te raken of in de ogen te kijken. Iemand dus die in je buurt is.
Ik moest hieraan denken toen ik gisteren in de kerk het evangelie hoorde voorlezen. Wanneer Jezus terugkomt, zo staat er, zal Hij tegen sommige mensen zeggen: “Ik had honger en jullie gaven Mij te eten, ik had dorst en jullie gaven Mij te drinken. Ik was een vreemdeling en jullie namen Mij op, ik was naakt en jullie kleedden Mij. Ik was ziek en jullie bezochten Mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar Mij toe.”
Als deze mensen zich dan afvragen wanneer ze Jezus op zo’n manier barmhartigheid betoond hebben, zegt Hij: “Alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan.”
Hem ontmoeten in ‘een van de onaanzienlijksten’, in iemand die kwetsbaar is en die een beroep op mij doet…zo iemand kunnen aankijken of aanraken en dan te beseffen dat we Hem aanraken: daar gaat het volgens mij om in deze evangelietekst.
Frater Paul op 24.11.08 om 08:38 [link-->]
zaterdag, 15 november 08
Zijn stem
Vandaag vierde de Beweging van Barmhartigheid haar 10-jarig bestaan.
In het programma zaten ook workshops. In één daarvan werden we uitgenodigd om een gedicht te schrijven over wat ‘barmhartigheid’ bij ons opriep.
Het mijne laat ik hier volgen.
LUISTEREN NAAR ZIJN STEM
Waarom
die Samaritaan mij raakte
Van Gogh, museum
waarom met hart en ziel
ik ging op weg in sporen eeuwenoud
van Bijbel, God en kerk
nieuw óók, ‘Nieuwe Katechismus’, jaren ’60
waarom ik warm werd, stralen ging,
een gloed van binnen voelde
op grond van oude geloften
armoede, gehoorzaamheid en celibaat
hernieuwd, hertaald naar deze tijd
en toch zó oud, zó sterk, zo door en door beproefd
dat léven ze mij geven
gedragen door gemeenschap, een lied van delen en bidden
werken en openstaan en luisteren naar Zijn stem op dit moment
waarom ik ging, op weg
dat was…dat Hij mij riep
dat is…dat Hij mij roept, elke dag weer.
Frater Paul op 15.11.08 om 10:50 [link-->]
maandag, 10 november 08
Werken aan relaties
Het voorbije weekend was voor mij vooral een weekend binnen de fratergemeenschap. Ik vind het prettig om ook zulke weekenden te hebben.
Zo waren we zaterdag met vieren bij elkaar: Albert, Caspar, Niek en ik. Zo maar, om bij te praten, te wandelen en uit eten te gaan. Samen leuke dingen doen hoort ook bij een leven als frater. Het verbindt en we investeren zo in de relaties die we met elkaar hebben.
Er komen ook wel onderwerpen aan bod die wat minder luchtig zijn, zoals dat kan gebeuren wanneer vrienden of familieleden bij elkaar zijn.
Zondag hadden we als communiteit een recollectiemiddag (afzonderingsmiddag). Onze communiteit kiest er steeds weer voor om zo’n dag buitenshuis te houden. In dit geval gingen we naar de Onze Lieve Vrouwe Abdij in Oosterhout, een klooster van Benedictinessen (afbeelding).
Ook op deze recollectiedag hebben we geïnvesteerd in onze onderlinge relaties (dit keer binnen de communiteit) maar er was ook veel stilte en gelegenheid voor ieder van ons om eens tot rust te komen, tot onszelf te komen.
Toen ik in een van de spreekkamertjes (die wij gisteren mochten gebruiken) zat en naar de afgevallen en verkleurde bladeren keek, voelde ik ineens: ik ben er even uit, wat er zich nu in mijn leven allemaal afspeelt, verschuift voor een middag naar de achtergrond.
Ook heb ik het leven in gemeenschap heel even wat anders beleefd: ik werd er niet van weggetrokken, we waren ook met elkaar daar en niet met anderen die we in het dagelijks leven geregeld tegenkomen.
Frater Paul op 10.11.08 om 01:48 [link-->]
maandag, 03 november 08
Feest van geloof
Gisteren waren Albert, Caspar, Niek en ikzelf aanwezig op de Katholieke Jongerendag in Den Bosch. We hadden daar een stand ingericht over onze congregatie: over wat fraters zijn en hoe ze leven.
Voor mij was dit een feestelijke dag, vooral omdat ik mocht zien dat voor veel jongeren (er waren er meer dan duizend) geloven belangrijk is. Weliswaar heb ik niet meer gedaan dan bij de stand staan en deelnemen aan de eucharistieviering tegen het einde, maar ik heb wel heel wat jongeren gesproken en iets verteld over ons leven.
Waarom raakt het mij zo dat jongeren met geloof bezig zijn?
Niet vanwege de aantallen, of de getalsmatige sterkte van de kerk. Dat zou machtspolitiek zijn om zo te denken. Het gaat mij om het geluk dat in de persoonlijke relatie met God te vinden is. Het geluk waarnaar de Bijbel – en in het bijzonder de evangeliën – ons de weg wijst.
Het is niet altijd een gemakkelijke weg om dat geluk te vinden. Maar vluchten in iets dat uiteindelijk geen vervulling geeft (zoals werk, materiële zaken of genot) maakt ook niet gelukkig. Natuurlijk zijn werk, materiële zaken of genot niet verkeerd, en ze helpen ons om een prettig leven te leiden, en daar mogen we ze ook voor gebruiken. Alleen wanneer we er echt in vluchten, wanneer we ons geluk daarvan laten afhangen, dan komen we vroeg of laat bedrogen uit.
Frater Paul op 03.11.08 om 06:37 [link-->]
