zondag, 31 december 06
2006 tikt weg
Nog even en 2006 is om.
Bij het terug- en vooruitkijken word ik geholpen door een gedeelte uit de preek die vandaag is gehouden in de trappistenabdij Koningshoeven, dichtbij Tilburg. Ik was zelf niet in de viering aanwezig, maar de preek is op internet te vinden: www.koningshoeven.nl
Het gaat in deze preek vooral om de evangelielezing over de 12-jarige Jezus, die met zijn ouders in Jeruzalem het paasfeest mag gaan vieren. Als het moment van vertrekken is aangebroken, blijft Jezus in de stad achter om met de joodse leraren te spreken, die over Wet en Profeten kunnen vertellen. Een echte puber dus, die al weet wat Hij wil: zijn leven wijden aan zijn religieuze roeping. Zijn ouders begrijpen niet dat Hij zoiets doet, ze hebben zich ongerust gemaakt en vinden Hem pas na drie dagen in de tempel van Jeruzalem terug. Moest dat nou zo?
Frater Paul op 31.12.06 om 05:34 [Lees verder >]
vrijdag, 29 december 06
Koning op een ezel
Ik ben onder de indruk van het vrij recente boek van Nico ter Linden, ‘Koning op een ezel’. Het bevat verhalen uit het Nieuwe Testament, bewerkt voor kinderen vanaf 10 jaar. De schrijver zegt erbij dat ook ‘grote mensen’ er plezier aan kunnen beleven, en ik ben ervan overtuigd dat dit klopt. In ieder geval geldt het voor mij.
Bij de kindermoord in Betlehem wordt de parallel getrokken met de joodse jongetjes die in de tijd van Mozes op last van de farao in de Nijl gegooid werden.
In het verhaal over de wijzen uit het oosten is er uitleg over mirre: wat is dat en waar werd het voor gebruikt? En waarom brachten die wijzen dat nu juist voor de pasgeboren Jezus mee?
Verder waren er die twee leerlingen op weg naar Emmaüs: een derde liep met hen mee en ze vertelden hem dat ze niet wisten hoe het verder moest toen Jezus gekruisigd en gestorven was. Die derde man – in wie je Jezus zelf kunt zien – legde hun toen de Schriften uit, zo staat er. Maar wat legde hij dan uit, op welke verhalen in het Oude Testament greep hij terug?
Nico ter Linden heeft hier wel ideeën over. Ze staan in zijn boek.
Frater Paul op 29.12.06 om 10:56 [Lees verder >]
maandag, 25 december 06
Kerstmis en ons verlangen
Vandaag is het dan zover: Kerstmis, een van de belangrijkste christelijke feesten.
Na enkele weken van voorbereiding – de advent – vieren we vandaag dat Jezus in deze wereld is gekomen, dat Hij als Zoon van Hem die wij God noemen, mens is geworden.
Hij heeft geleefd zoals wij allemaal leven. Hij is als kind opgevoed, heeft moeten leren lopen en spreken en… Hij heeft de traditie van zijn volk, de joodse traditie door en door leren kennen.
Hij was er de man niet naar om die star en in gestolde vorm te verkondigen en toe te passen. Hij zocht ruimte voor zichzelf en voor anderen, maar: nooit los van zijn Vader, met Wie Hij zijn relatie onderhield in gebed en meditatie. Hoe vaak vermelden de evangelisten niet dat Hij zich terugtrok op een stille plaats, vaak een berg?
En wij, mensen van 2006, levend in Nederland (of daarbuiten)?
Frater Paul op 25.12.06 om 02:07 [Lees verder >]
zaterdag, 23 december 06
Gelegenheidskoor
Donderdagavond repeteerde ik mee in een ‘gelegenheidskoor’ dat zondagavond om 11 uur in de kerstnachtviering in de Petrus en Pauluskerk (Tilburg) zal zingen.
Het koor bestaat uit een aantal goede zangers uit deze parochie en uit het overgrote deel van Katharsis.
Ik vond het prettig om in een groter koor te zingen dan ik gewend ben, nieuwe mensen te ontmoeten en ons zo samen voor te bereiden op de viering aan het begin van het kerstfeest. Het is alsof de voorbereidingstijd op Kerstmis er mooier door gekleurd wordt: een ervaring van saamhorigheid binnen een uitgebreide groep die in deze samenstelling nog nooit gezongen heeft.
Frater Paul op 23.12.06 om 01:26 [link-->]
donderdag, 21 december 06
Exodus
Ik las een roman die ‘Exodus’ heet, geschreven door Leon Uris.
Hij schijnt vrij bekend te zijn.
Wat mij raakt in het boek, is hoe het joodse volk door de eeuwen heen – en in de twintigste eeuw het ergst – vervolgd is en met uitroeiing bedreigd. In de meeste landen waar ze woonden, mochten joden er eigenlijk niet zijn en hadden ze een zwaar leven of werden zelfs uit de weg geruimd.
Een groot deel van het boek gaat over de stichting van de staat Israël kort na de Tweede Wereldoorlog. Er was een besluit van de Verenigde Naties aan voorafgegaan dat die eigen staat mogelijk maakte, maar door onverschilligheid en verraad kregen de joden nauwelijks medewerking van buitenaf en moesten ze hun land voornamelijk zelf opbouwen en verdedigen tegen aanvallen van de buurlanden.
Frater Paul op 21.12.06 om 08:28 [Lees verder >]
zondag, 17 december 06
T.v.-mis met JKL
Vanmorgen heb ik een bijzondere viering meegemaakt.
In een vroegere kloosterkapel in Soesterberg vierden we eucharistie onder het oog van de camera’s van het mediapastoraat. Het was een rechtstreekse uitzending op Nederland 2.
JKL gaf er kleur aan door de liederen die ze zongen, met begeleiding van hun eigen combo.
Het begon met een wervelend lied, ‘Light of the World’, waarin Thomas – voor het eerst en dat nog wel voor t.v. – een solo zong. Hij deed het knap.
Ik vond het niet altijd eenvoudig om mijn aandacht bij de viering te houden. De ruimte werd uiteraard voor een belangrijk deel ingenomen door de apparatuur voor de uitzending. Soms zoomde de camera in op de mensen in het middendeel van de kerk.
Toch kon ik me meestal overgeven aan waar het in de viering om ging: ons voorbereiden op Kerstmis, ons richten op Hem die ons draagt en naar Wie we mogen uitzien.
Zo kon ik beseffen dat alle ‘gedoe’ rond de uitzending – hoe belangrijk ook! – niet datgene is waar het om draait, maar dat het gaat om ons leven, om waar we voor leven en willen leven en hoe we dat doen.
Frater Paul op 17.12.06 om 05:18 [Lees verder >]
vrijdag, 15 december 06
Vragen aan mezelf
De advent is een periode waarin ik mezelf opnieuw vragen stel, zoals:
Hoe zuiver sta ik nog in het leven?
Hoe leef ik naar de idealen toe die ik mezelf gesteld heb? Idealen waarnaar ik bij het afleggen van mijn professie heb verwezen.
Omdat de professie een publieke daad is, mogen dus ook anderen mij vragen hoe het staat met het beleven van mijn idealen, met mijn zuiverheid op dat punt.
Frater Paul op 15.12.06 om 06:58 [Lees verder >]
donderdag, 07 december 06
'Zonder hoop hebben we niets meer'
Vanavond zat ik aan tafel met asielzoekers die niet veel kans meer maken op een verblijfsvergunning. Ze hopen er uiteraard op dat er een ‘generaal pardon’ komt waar zij onder vallen. De vader van het gezin zei: “We moeten blijven hopen, want zonder hoop hebben we niets meer.”
Zo’n uitspraak tekent de precaire situatie waarin zo’n gezin verkeert. Terugkeren ligt voor hen blijkbaar heel moeilijk, in elk geval in hun beleving.
Hoe ik zo bij deze man aan tafel kwam?
Eénmaal per veertien dagen gaan we vanuit de Elim-communiteit naar fraterhuis De Vuurhaard in Udenhout (gemeente Tilburg).
We vieren er samen eucharistie; daarin gaat de pastoor van de Parochie Frater Andreas (Tilburg-West) voor. Na de viering eten we met onze medebroeders van De Vuurhaard en met de vluchtelingen die in dat fraterhuis een tijdelijk onderdak hebben gevonden.
Frater Paul op 07.12.06 om 06:51 [link-->]
dinsdag, 05 december 06
Sinterklaasavond
Als Elim-communiteit hebben we ook Sinterklaas gevierd; niet vanavond maar afgelopen zaterdag.
Ik vond het een gezellige en geslaagde avond.
Wat me het meeste aansprak en is bijgebleven, is de moeite die we voor elkaar gedaan hebben om cadeaus van het verlanglijstje te zoeken, te kopen en er een geestig en toepasselijk gedicht bij te maken. Enkele weken tevoren hadden we lootjes getrokken en onze verlanglijstjes in een map in de huiskamer gedaan. Ieder van ons heeft dus voor één van de huisgenoten cadeaus uitgezocht en een gedicht gemaakt.
Ook de sfeer van de avond zelf vond ik weldadig.
Het was een ontspannen avond, omdat er niet meer gewerkt hoefde te worden. We hadden dus alle aandacht voor elkaar.
Frater Paul op 05.12.06 om 10:01 [link-->]
zondag, 03 december 06
Advent: tijd van uitzien naar...
Gisteravond is de advent begonnen.
Dat is de periode van het kerkelijk jaar waarin we ons voorbereiden op Kerstmis. Voor dit uitzien naar dat grote feest zijn dus enkele weken ingeruimd. Waarom staan we daar eigenlijk zo lang bij stil?
Mijn gevoel zegt dat het goed is om deze voorbereidingstijd te nemen.
Kerstmis is het feest van Jezus’ geboorte, maar het is geen herdenking van een feit dat tweeduizend jaar geleden heeft plaatsgevonden.
Het is het feest van de geboorte van Gods zoon (of dochter) in ons, in ons lichaam, in onze wereld. Hij wil bij ons wonen, in ons zelf.
Daar slechts twee dagen (25 en 26 december) bij stil te staan, is te weinig.
Er enkele weken naar uitzien, geeft meer gewicht aan Kerstmis, het gewicht dat het feest voor mij mag krijgen.
Frater Paul op 03.12.06 om 02:49 [Lees verder >]
