 |
 |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
Wat zijn fraters? Fraters van Tilburg Uit de tijd? Gelofte van gehoorzaamheid Gelofte van armoede Gelofte van zuiverheid |
 |
 |
 |
 |
 |
Bijna is het weer Kerstmis.
Dat ontgaat niemand van ons. Elke dag weer zien we versieringen, aanbiedingen en mededelingen die naar kerst verwijzen. Maar we weten ook dat het ‘buitenkant’ is: het zijn dingen die veel aandacht vragen en waar we ook in op kunnen gaan…maar er blijft een verlangen in ons dat niet gestild wordt door deze uiterlijkheden.
Waar gaat het met Kerstmis dan om?
Frater Paul op 23.12.08 om 09:57 [Lees verder >]
Vorig weekend kwam het bericht uit Rome:
Frater Andreas van den Boer is verheven tot ‘eerbiedwaardige dienaar van God’. Daarmee is zijn zaligverklaring een stap dichterbij gekomen, al moet de kerk hiervoor wel nog een wonder erkennen dat op zijn voorspraak is geschied.
Frater Andreas was een eenvoudig man, die geen opzienbarende dingen heeft gedaan in zijn leven. Er wordt van hem verteld dat hij heel gewoon leefde en in dat gewone bijzonder was: door zijn stiptheid, door zijn trouw, door zijn gerichtheid op het doen van Gods wil (zoals hij die verstond). Wij leven in een andere tijd en pakken veel dingen anders aan dan hij dat deed. Maar daar gaat het niet om. Hij leefde naar de gebruiken en de normen van zijn tijd en van zijn levenskeuze (frater zijn). En dat deed hij gewoon maar toch uitzonderlijk.
Als ik dit tot me laat doordringen, zie ik heel veel van die gewone mensen voor me. Ze zijn uitzonderlijk in hun trouw en hun liefde, in hun vanzelfsprekende beschikbaarheid voor het gewone dagelijkse leven. Ze zijn moeder of vader, vriend of vriendin, collega, hulpverlener, vrijwilliger, professional enzovoort.
Hun namen zijn niet bij een groot publiek bekend maar in eigen kring weten de mensen wel hoe betrouwbaar ze zijn en hoe je op hen kunt terugvallen.
Wat de kerk nu over frater Andreas heeft uitgesproken, klinkt in mijn oren ook als gezegd van al die anonieme, gewone, trouwe en liefdevolle mensen die geleefd hebben of nog leven. Ook zij zijn eerbiedwaardig.
Frater Paul op 10.12.08 om 10:56 [link-->]
Jezus als diepe bron van ons hele bestaan.
Dat klinkt misschien wat verheven. Het is ook niet zo gemakkelijk om echt te leven vanuit Hem als bron, om de persoonlijke relatie met Hem als fundament voor je leven te hebben.
Toch is het waar ik naar verlang en waar ik naar streef.
In mijn bestaan zijn er dagelijks tientallen kleine dingen die de aandacht opeisen. Ook al hebben de meeste daarvan te maken met de zending van onze communiteit, en daarmee met de zending van onze congregatie….toch heb ik vaak het gevoel dat ik te weinig leef vanuit die persoonlijke relatie met Hem, met Jezus, de Mensenzoon, de Zoon van God.
Er blijft dat niet gestilde verlangen om meer vanuit die relatie te leven, om meer verbondenheid te voelen met Hem, om me meer geworteld te voelen in Hem.
Waar komt dit verlangen vandaan? En waarom voed ik het steeds weer?
Frater Paul op 06.12.08 om 07:59 [Lees verder >]
|
Home Weblog fr. Paul Archief |
|
Mijn Quote Zonder stilte, zonder leegte gaan we als mens en als cultuur vroeg of laat gegarandeerd teloor. (Benoît Standaert) |
|
Mijn favorieten: Elimgroep Aidsproject Kenya Abdij Westvleteren Santegidio Bezoek Vluchtelingenwerk Leergeld Van Goghmuseum Chaim Potok Focolarebeweging |
| december 2008 | ||||||
| S | M | T | W | T | F | S |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||